Wall Street prefers autocrats and powerful businessmen

USA Flash

Волстрит долго егзистираше како паралелен универзум чиишто лидери, во медиумите неретко претставувани како зли автократи, можат да се перцепираат и како херои кога нивните активности ќе се покажат поволни за економијата. Овој расчекор достигна уште поекстремен облик.

Ставот на оние критичките настроени е дека живееме во сè понелиберално време кое обилува со опасно непредвидливи такви „силни мажи“. Најчестите примери го подразбираат бразилскиот претседател Жаиро Болсонаро, кој минатиот месец, пред Обединетите нации одлучно ја бранеше својата влада од обвиненијата дека ги игнорира пожарите во Амамзонија; египетскиот претседател Абдел Фатах ел Сиси на чело на брутален режим потпомогнат од војската, кој неодамна се најде на мета на демонстрантите; и саудискиот принц Мухамед бин Салман, кој го обвинуваат за убиството на новинарот Џамал Кашоги.

Од друга страна, глобалните инвеститори, овие тројца ги гледаат како ветувачки економски реформатори во скогласност во мејнстрим стратегијата, која како да ја пишувале аналитичарите на Меѓународниот монетарен фонд. Пазарите во склад со тоа и ги наградуваат. Бразил на чело со Болсонаро и Саудиска Арабија под Бин Салман се рангираат како најпосакувани пазари во светот. Сè до пред неколку недели, најуспешен пазар за инвестиции оваа година, беше египетскиот. Суровата стварност е дека пазарите се аморални, инстинктивно неутрални барометри на економските достигнувања и дека понекогаш ќе ги игнорираат бруталноста и екцесите на автократските властодршци од една причина: со малку или никаков отпор на законодавните, судските и другите независни органи, автократите можат да протуркаат значајни реформи – особено во економииите што се во развој, а политичките институции и владеењето на законот се слаби. Со преглед на податоци за 150 држави во периодот помеѓу 1950 и 2010 година, открив 43 случаи во кои растот на економијата цела деценија во континуитет изнесувал седум или повеќе отсто. На чело на зачудувачки 35 од тие економии, значи повеќе од 80 отсто, се наоѓале автократи.

in 138 cases, economic growth for a decade has not exceeded more than three percent, with hundreds of them led by autocrats. The problem is that nations subordinate to the caprices of autocrats are also vulnerable to oscillations in economic growth. In a sample of the same 150 countries, in 138 cases the growth of the economy over a decade did not exceed three percent, with hundreds of them led by autocrats.

Markets feel the distrustful nature of the economies led by autocrats and invest heavily until economic reforms begin to lose strength. The stock market saw rapid growth under autocrats who instituted high-growth policies, such as Pinochet in Chile, Suharto in Indonesia, and Mahatir Muhammad in Malaysia in the 1970s, 1980s and 1990s.

After 2000, the takeover took over a new generation of pets on the autocratic market, led by Russian President Vladimir Putin and Turkish President Recep Tayyip Erdogan. In the first terms of the two leaders, markets in Russia and Turkey have increased by one hundred percentage points and 300 percent faster than average growth in developing countries. When investors later turned their backs on Russia and Turkey, they did so not because the leaders became even bigger autocrats, but because they stopped pushing for strong economic reforms.

Markets primarily seek financial stability; it is a necessary condition for sound economic growth. Although today there are numerous differences between Balsonaro, Sisi and Salman, each of them has taken the necessary steps to stabilize the economy.

Balsonaro prepares to crack down on bureaucracy, plan to sell state-owned companies and cut pensions by $ 250 billion for which Brazil could go bankrupt. Mr Sisi, in part to provide IMF assistance, has raised the capital tax and cut oil subsidies by 50%. Prince Mohammed decided to deal with his wealthy Saudis who avoided paying taxes.

Wall Street reports on Brazil, Egypt and Saudi Arabia barely mention autocratic tendencies. Wall Street reports on Brazil, Egypt and Saudi Arabia barely mention autocratic tendencies. Instead, it says reforms are still being implemented in Saudi Arabia, that Egypt is making the best reforms in the entire region, and that, if the market is questioned, this is Balsonaro’s last chance to reform the national economy.

In May this year, protesters in New York sent Balsonaro with a “Fascist!” Call, shortly after his government’s economy minister Paul Geddes, educated in Chicago, told global investors at an IMF semi-annual summit in Washington. One attendee told me that Geddes’ speech in which he presented his plans for the free market was the “most inspiring” speech he had heard at that conference.

The characteristic of all autocrats is the tendency to blur the ideological lines. Non-liberal politics is often combined with an eclectic economy so that it is difficult to position itself on the traditional left-right spectrum. The most prominent example is President Donald Trump, the champion of blue collars and tax cuts for the rich.

It’s not that Wall Street people are amoral in themselves or touching the autocratic excesses, but their job is to filter the headlines in which autocratic presidents and prime ministers are portrayed as criminals and focus on the question of whether their autocrats policy will spur economic growth.

Leave a Reply